Historie Incasso

De eerst Incasso-opdrachten werden uitgevoerd in 1969. In eerste instantie werd de automatische Incasso vooral gebruikt voor nota’s van nutsbedrijven, telefonie en uitgevers van (dag)bladen.

In de loop van de tijd zijn aan het betaalproduct Incasso vele varianten toegevoegd zoals de eenmalige Incasso, Incasso voor kansspelen en de zakelijke Incasso. Vooral het incasseren bij bedrijven leidde ertoe dat ook grote bedragen (honderdduizenden tot miljoenen guldens/euro’s) via Incasso werden afgerekend.

In de jaren tachtig hebben in diverse media veel activiteiten ter promotie van Incasso plaatsgevonden. Mensen die per Acceptgiro betaalden werden via een persoonlijke mailing benaderd om over te stappen van Acceptgiro naar Incasso. Incasso is qua transactievolume uitgegroeid tot een van de meest succesvolle girale betaalproducten.

In april 1993 is Incasso onderdeel gaan uitmaken van het Nationaal Betalingscircuit. Eerder waren er twee circuits, die van de Postbank en van de Bankgirocentrale ten behoeve van de andere banken. Tot de invoering van het Nationaal Betalingscircuit was het niet mogelijk vanuit de Bankgirocentrale te incasseren bij Postbankklanten en omgekeerd.

Om Incasso te mogen gebruiken dient een incassant eerst een Incasso-overeenkomst af te sluiten met zijn bank. Waren er in 1980 nog slechts ongeveer 10.000 Incasso-overeenkomsten afgesloten, in 2007 waren er maar liefst 120.000 organisaties met een Incasso-overeenkomst.

Machtigen
Wanneer we het hebben over ‘Incasso’, over ‘machtigen’ of over de term ‘Incasso/Machtigen’, dan gaat het over hetzelfde betaalmiddel. Het woord Incasso heeft een betekenis vanuit de ondernemer gezien. Een organisatie incasseert immers bij haar klant. Voor de consument is het woord machtigen een meer logische term, omdat de consument een organisatie machtigt om geld af te schrijven van zijn rekening. De term Incasso/Machtigen wordt vooral door bancaire instellingen gebruikt.